Coraz bardziej czuje że edukacja zleceniodawców jest bezcelowa, przypomina to syzyfową pracę. Jak ci się wydaje że zrobiłeś 2 kroki do przodu, że klienci zaczynają wierzyć twojemu doświadczeniu to dostajesz którąś tam uwagę wywracającą całą koncepcje, ręce opadają i wydaje ci się żeś kilometr za murzynami (ale to niepoprawne politycznie stwierdzenie).

Dzieje się tak z dwu powodów (moim skromnym zdaniem), po pierwsze ogólne przekonanie małych i średnich firm o mniejszej wartości usługi niż jest warta. Nawet jeśli poprzednia próba realizacji za najmniejszą możliwą cenę zlecona przez ZPN skończyła się totalna porażką to w świadomości klienta pozostaje zakres cen – jak tam dał 200 zł to idąc do profesjonalisty oczekiwałby że kwota pomnożona prze 2-3 razy powinna być wystarczająca. A tu okazuje się że toto to nawet na zadatek nie bardzo wystarczy. Stąd biorą się te piękne zdania:

Panie Michale podoba nam się bardzo propozycja, proszę nad nią jeszcze popracować i będziemy chyba akceptować.

Ale co to znaczy „proszę jeszcze popracować”? Za szybko oddane i klientowi do pełnej satysfakcji brakuje jeszcze kilku dni intensywnej pracy, choć efekt jest taki jak firma oczekuje? Co za totalna bzdura kryje się w tym zwrocie. Kryje się w tym potrzeba świadomości że ktoś za te kilka srebrników zapiernicza przez 3 tygodnie po 24 godziny na dobę … aby klient miał poczucie że dobrze wydał swoje pieniądze.

Inną sprawą że po kilku dniach „jeszcze popracowania” nie można dać tego samego albo nawet lekko zmienionego, trza wprowadzić istotne zmiany które często kompletnie burzą koncepcję, pomysł itd. Tu kolejny przykład/cytat z korespondencji od tego samego klienta

Panie Michale jest już ok, proszę zmienić jeszcze kolor nagłówka na zielony

… żeby następnego dnia po zmianie przesłać swoją opinie …

To jest jakiś żart, w projekcie się nic nie zmieniło poza kolorem jednego zdania! Prosimy więcej nie robić sobie takich żartów i poprawić projekt.

To już nie wymaga komentarza. Za to przejdę do drugiego punktu czemuż to zleceniodawcy działają w ten a nie inny sposób. Słowo „władza” właściwie znów wyczerpuje temat, ale poświęcę mu jeszcze jeden albo dwa akapity.

Swego czasu podczas żmudnej edukacji dziecięcia z którego wyrosło coś takiego jak misz, tenże pracował jako kelner w PizzaHut. Całkiem zabawnie to szło i z sporą dawką humoru działał zaskakująco wprawnie między stolikami. Do tego stopnia że uzyskał spore zaufanie kierownictwa i pełnił różne dodatkowe funkcje włącznie z menadżerskimi. Pojawił się też na kilku szkoleniach z których dowiedział się jak motywować ludzi do pracy – wprowadzać nieustanie atmosferę nerwowości i nieustanie pilnować żeby, nawet jak nie ma pracy, każdy miał zajęcie. Potem rzeczony misz poczytał też trochę książek i faktycznie część autorów proponowała podobne rozwiązania.

Myślę że z biedaków które przewinęły się przez takie maszyny korporacyjne wyrosło sporo szefów czy osób kluczowych które wyznają tą samą zasadę … czyli że musi być nerwowo i musi być praca nawet jeśli zadania zostały wykonane.

W ten sposób szczęśliwie dotarliśmy do końca a ja zabiorę się za „popracowanie jeszcze” przy kolejnym projekcie.

Proszę nad tym jeszcze popracować is a post from: Shallow Thought Graphics

Powoli czas zakończyć beta testy i uruchomić aplikację w wersji ostatecznej. Dzięki zaangażowaniu naprawdę sporej grupy ludzi udało się zebrać tony uwag które po przeanalizowaniu owocują / zaowocują kilkoma poważnymi zmianami (oczywiście na lepsze).

Tu podziękowania dla wszystkich bez wyjątku betatesterów którzy przesłali uwagi

Przede wszystkim zmieniamy sposób komentowania prac umożliwiając pełną dyskusję z klientem. Dodatkowo na obrazie można przypinać (będzie) pinezki i dopisywać do nich komentarze – zarówno zlecający jak i zleceniobiorca.

Prostota działania się nie zmieni i tylko uparciuchy będą mogły więcej wygrzebać i wycisnąć z approveapp. Dalej można na start albo zaakceptować albo nie projekt i dalej dopiero po działaniu można dyskutować. Poprawione zostało też archiwum które teraz pokazuje pełną historię z możliwością podglądania poprzednich wersji.

To co nowego, o co nikt nie prosił to większa liczba widoków/prezentacji. Teraz będzie można wybrać sobie poza prezentacją w formie pojedynczych stron czy katalogu/publikacji podgląd w urządzeniach mobilnych takich jak iPhone, iPad lub podgląd mailingu w oknie przykładowej wiadomości.

Co więcej, widoki w projekcie będą mogły się różnić. A więc będzie można prezentować klientowi różne widoki w różnych urządzeniach w ramach jednego projektu i linku. Będzie też można zmieniać orientacje w ramach jednego projektu tak samo jak sposób prezentacji – przydatne w prezentacji aplikacji które zachowują się inaczej podczas zmiany położenia urządzenia mobilnego.

Największą nowością, o której już mówimy od dłuższego czasu są statystyki. Element który pozwoli trzymać cały czas rękę na pulsie i kontrolować przyczyniania klientów. Każda akcja po stronie zleceniodawcy oraz większość po stronie zleceniobiorcy są rejestrowane, w związku z tym możemy na osi czasu pokazać co, kiedy kto obejrzał czy udostępnił. Brak reakcji ze strony klienta? Pretensje o niedostarczenie widoków, problemy z znikającymi mailami … właśnie się kończą.

Przygotowaliśmy też stronę z krótkim przewodnikiem po funkcjach, wiele nowych osób zgłaszało że przed rejestracją nie do końca wiedziało o co chodzi.

Co więcej z nowości?
- więcej wersji językowych (poza polską są już angielska, rosyjska, niemiecka, portugalska i hiszpańska a w przygotowaniu czeska, japońska, francuska i włoska)
- takie podstawowe funkcje jak przypominanie hasła
- kody promocyjne
- podpowiedzi maili oraz historia zaproszeń
- usuwanie dostępu klientom bez kasowania projektu
- zmieniona nawigacja
- zmienione powiadomienia
- api dla deweloperów
- aplikacja na iPada i iPhone
- obsługa formatów: AAI, ART, ARW, AVI, AVS, BMP, BMP2, BMP3, CALS, CGM, CIN, CMYK, CMYKA, CR2, CRW, CUR, CUT, DCM, DCR, DCX, DIB, DJVU, DNG, DOT, DPX, EMF, EPDF, EPI, EPS, EPS2, EPS3, EPSF, EPSI, EPT, EXR, FAX, FIG, FITS, FPX, GIF, GPLT, GRAY, HDR, HPGL, HRZ, HTML, ICO, INFO, INLINE, JBIG, JNG, JP2, JPC, JPEG, MAN, MAT, MIFF, MONO, MNG, M2V, MPEG, MPC, MPR, MRW, MSL, MTV, MVG, NEF, ORF, OTB, P7, PALM, PAM, CLIPBOARD, PBM, PCD, PCDS, PCL, PCX, PDB, PDF, PEF, PFA, PFB, PFM, PGM, PICON, PICT, PIX, PNG, PNG8, PNG24, PNG32, PNM, PPM, PS, PS2, PS3, PSB, PSD, PTIF, PWP, RAD, RAF, RGB, RGBA, RLA, RLE, SCT, SFW, SGI, SHTML, SID, MrSID, SUN, SVG, TGA, TIFF, TIM, TTF, TXT, UIL, UYVY, VICAR, VIFF, WBMP, WEBP, WMF, WPG, X, XBM, XCF, XPM, XWD, X3F, YCbCr, YCbCrA, YUV

… i jeszcze wiele innych.

Approveapp, idą zmiany is a post from: Shallow Thought Graphics

Z Marcinem wysłaliśmy dziś projekt do klienta … projekt dostał akceptację na wszystkie widoki bez żadnych uwag. Aż musiałem dwa razy się upewniać „ale czy na pewno nic”, no i żadnych uwag.

Kochani no miodzio-lodzio, mucha nie siada i wszyscy są szczęśliwi. I na tym skończymy ten jakże lukrowy pościk, mając nadzieję że ktoś kiedyś jednak nadepnie mi odcisk i przestanie być słodko do wyżygania. A na dokładkę sweetaśny koteczek w trawce z kwitnącymi mleczykami :*

Sukces is a post from: Shallow Thought Graphics

Może się komuś przyda – ostatnio szkicowaliśmy aplikację na iPhona / iPada i stworzyłem „szkicownik” własny. Pobierajcie za darmo, możecie w niezmienionej formie re dystrybuować do woli.

Wybrane:

Freebies iPhone/iPad Grid + Frame + Notes – download free pdf is a post from: Shallow Thought Graphics

Nowa moda u moich kochanych klientów, już 3 firmy po podpisani umowy (w ciągu ostatnich tygodni) chciały prezentacji projektu zanim wpłaciły zadatek. W dwu wypadkach do prezentacji nie doszło a w trzecim najfajniejszym dowiedziałem się że

skręciłem kostkę i księgowa nie mogła zrobić przelewu*

* – lub „kolano”, bo w dwu kanałach komunikacji pojawiła się nieznaczna różnica (może klient kolano a księgowa kostkę :D skręciła?). Na ten, wyjątkowo kuriozalny chyba poświecę jeden wpis – ostrzeżenie, bo wątków i ciekawych zwrotów akcji multum a i pysznie się chyba skończy.

Ogólnie rzecz ujmując uparłem się i nie zaprezentowałem prac przed przelewem co w dwu wypadkach skończyło się że zostałem z projektami a w trzecim zerwaniem umowy. Kompletnie nie jarzę toku myślenia osób zamawiających … zawsze podkreślam że prace zaczynają się po wpłacie. We wszystkich trzech przypadkach kluczowy był krótki termin a więc klientowi powinno zależeć chyba? A jednak jest inaczej, cwaniactwo każe spróbować nie płacić. Każdemu klientowi w umówionym dniu zadeklarowałem gotowość do prezentacji mimo braku kasy na koncie i parka klientów na to

dobra daj projekt bo nam się strasznie śpieszy, musimy to pokazać a płatność postaram się jak najszybciej zrealizować w najbliższych dniach

Trzeci co prawda wpłacił (sprawdziło się przysłowie do trzech razy sztuka – bo już dwa razy obiecywał wpłatę) ale potem stwierdził że zostało za mało czasu na powiększanie logo … znaczy na wprowadzanie zmian. I tak człekowi się odechciewa. Jedyny plus że jest o czym pisać bo ostatnio za słodko już było, same sukcesy i zadowoleni klienci.

Zadatek po prezentacji projektu is a post from: Shallow Thought Graphics

Podesłał mi Szpila … celniej się nie da.

Bez komentarza is a post from: Shallow Thought Graphics

Jak ułatwić sobie życie podczas projektowania aplikacji mobilnych i nie tylko. Krótki poradnik video zrobiony przy okazji przygotowania do projektowania aplikacji na iPhone.

Projektowanie aplikacji mobilnych w photoshop is a post from: Shallow Thought Graphics

Korporacja to dużo osób decyzyjnych a w związku z tym zero wizji – przynajmniej wspólnej, jasnej, kompletnej wizji. Bardziej jest to kilkadziesiąt różnych, często i gęsto sprzecznych „wizjijek” osób które nie posiadają żadnych kompetencji aby cokolwiek wnosić do projektu. Przeczytałem jakiś czas temu gdzieś jak był projektowany i wdrażany w windowsie przycisk „wyloguj” i dla czego ten przycisk zmienił się w 7 tekstowych opcji – kilka możliwości wylogowania się z systemu!

Dziś posłużę się poezją, autorstwa Wojtka Młynarskiego która jakoś mi tak zapadła przy okazji słuchania kabaretu Dudek, w dawnych wiekach ;) Dla leniwych (mogą sobie puścić w czasie czytania), dla mnie tylko wydaje się lepsze wykonanie nie autora a Dziewońskiego:

Słów kilka w sprawie grupy facetów
chcę tu wygłosić,
lecz zacząć muszę nie od konkretów,
a od przeprosin:
skruszon szalenie, o przebaczenie
pokornie proszę,
że trochę pieprzny jest felietonik,
który wygłoszę.

Lecz mam nadzieję, że choć się w słowie
tutaj nie pieszczę,
to wybaczycie mi to, panowie,
raz jeden jeszcze…

Ok zawsze w główce mi się roi, kiedy przychodzi realizacja dla dużego klienta, jaki to razem osiągniemy super efekt (może powinienem powiedzieć że „roiło”). Przecież jest budżet, są ogromne chęci po obu stronach. Niestety po miesiącu przepychanek i realizacji nie do końca jasnych celów, sprzecznych z wstępnymi założeniami małe i opuchnięte rączki projektantów opadają. To są, najczęściej oczywiście, właśnie takie zgniłe kompromisy kiedy ludzie po miesiącach przepychania w końcu odpuszczają z braku efektów, postępu albo w związku z tym że deadline się kończy.

Otóż faceci wokół się snują,
co są już tacy,
że czego dotkną, zaraz popsują,
w domu czy w pracy,
gapią się w sufit, wodzą po gzymsie
wzrokiem niemiłym,
na niskich czołach maluje im się
straszny wysiłek!

A oni myślą w ciszy domowej
lub w mózgów truście -
Co by tu jeszcze spieprzyć panowie,
co by tu jeszcz?

Dokładnie takie przepychanki miałem w ostatniej robocie nawet przy wewnętrznych własnych projektach. Było wyznaczanych kilka osób (które najczęściej podczas się zmieniały) odpowiedzialnych nie tylko za swoją działkę ale za cały projekt. A więc informatycy dodawali funkcjonalności, zajmowali się zmianami w UI; Project Managerzy, Zarząd, redaktorzy – każdy do projektowania czy grafiki wkładał swoje 3 grosze – efekt pozostawię bez komentarza.

taka korporacyjna zabawa – w co tu można jeszcze spieprzyć panowie?

Kiedy redaktor zmienia wygodę i proste działanie serwisu tylko po to żeby wyeksponować nazwiska redakcji a potem informatycy uproszczają algorytmy bo łatwiej jest wyciągnąć z bazy prostym zapytaniem z bazy po dacie zamiast zapamiętywać preferencje i wykluczać duplikaty czy robią na sztywno projekt kiedy został zaprojektowany modułowo to co powiedzieć jak przychodzi jeszcze realizacja dla klienta? Kiedy po stronie klienta równie rozbudowany zespół podejmuje kluczowe decyzje na podstawie wiedzy zdobytej przy obsłudze Excela, Worda czy PowerPointa. Jest tak że jeśli zostali wyznaczeni do zadania to nie po to przecież żeby przytakiwać i mówić „zostawmy to specjalistom”, tylko po to żeby się wykazać. A więc wszyscy się wykazują, łączą wizje dwu prezesów … i zachwycają się własną porażką na koniec, poklepując się wzajemnie po pleckach, przekonując wszystkich naokoło że zrobili kawał dobrej roboty.

A w ramach puenty na koniec ostatnie strofy:

Lecz choć im wszystko jak z płatka idzie,
sprawnie i krótko,
czasem faceci, gdy nikt nie widzi,
westchną cichutko,
bo mając tyle twórczych pomysłów,
tyle zdolności,
boją się, by im wkrótce nie przyszło
trwać w bezczynności.

Niechaj ta myśl im wzrok rozpłomienia,
niech zatrą ręce,
że tyle jeszcze jest do spieprzenia!
A będzie więcej!

Co by tu jeszcze spieprzyć panowie, co by tu jeszcze? is a post from: Shallow Thought Graphics

Ciąg dalszy pytań … tym razem pytanie czy warto się skupić na jednej rzeczy/dziedzinie czy też może warto zająć się szeroko, wszystkim ale mniej dogłębnie (uuuuu … zaraz pytania się pojawią „ale dla czego mniej dogłębnie”). Z doświadczenia powiem że im więcej dziedzin w polu naszego zainteresowania tym mniej czasu na poznawanie ich. O ile na początku to może wydawać się fajne, o tyle po jakimś czasie każdy z omnibusów przyznać będzie musiał że popełnił błąd … bo nie nadąża.

Za moich czasów (zaczynam ten zwrot uwielbiać!) było tak że chcąc projektować strony trzeba było umieć praktycznie wszystko co było z tym związane. Bardzo nieliczni tworzyli zespoły, i to tylko tacy mogli sobie pozwolić na to, za którymi stał naprawdę potężny kapitał. W firmie w której miałem okazję pracować na początku polskiego netu (mimo że stał kapitał wynosił kilka milionów) co prawda był dział IT, ale była to zbieranina studentów i osób piszących programy które z robieniem stron miała niewiele wspólnego. Tak więc poza dyrektorowaniem niewielkiemu działowi graficznemu trzeba było ogarniać kod, trendy, pozycjonowanie, reklamę w necie a i w końcu nauczyć się co najmniej php co by nie tracić pół dnia na wytłumaczenie co tak naprawdę ma prosty skrypt subskrypcji robić.

Czasy się zmieniły, zorganizowanie zespołu nie nastręcza żadnych problemów a narybek zaczyna być wąsko wyspecjalizowany. I ja już nie muszę się znać na wszystkim (dzięki Bogu!), ale jest ale.

Coraz więcej osób z którymi mam okazję rozmawiać ma coś w rodzaju klapek na oczach – zaczynasz zbaczać z tematu i napotykasz na dziwny wzrok, z jednej tępy a z drugiej pełen niechęci. No i za chwile człek się dowiaduje że przeca on jest specem od baz danych. No zajebiście ale jak jego wiedzę wykorzystać w połączeniu z wiedzą równie ukierunkowanego programisty aplikacji? Ano okazuje się że żadnego to nie obchodzi i na dobrą sprawę trza trzeciego który będzie odpowiadał za integrację obu … paranoja!

A więc teraz kompletując większą firmę np. zajmującą się zaawansowanymi stronami www muszę mieć grafika -> osobę do integracji projektu graficznego i kodu -> kodera -> osobę do integracji kodu z działaniami CEO -> pozycjonera -> osobę do integracji z oprogramowaniem -> programistę -> osobę do integracji z bazą danych -> bazodanowca … a o sytuacji gdzie jeszcze całość ma działać z aplikacją mobilną nie wspomnę. Lekka paranoja, w sumie dokładnie taka sytuacja jak w stanach która doprowadziła to totalnego zgłupienia społeczeństwa (skoro klepie młotkiem nie muszę wiedzieć gdzie leży Australia).

To co kto się pisze na totalne zidiocenie?

Widzę las rąk :( Panie i Panowie – jasne nie można sobie pozwolić żeby szef wlazł nam na głowę i za chwilę kazał polerować kibel i podawać sobie kawkę przy okazji projektowania i programowania ale ograniczanie się w ten sposób jest idiotyzmem i działa w dłuższej perspektywie przeciwko nam samym. Wszystko z głową trzeba robić.

Kolejna sprawa która już bardziej mnie dotyczy o osób parających się projektowaniem. Jasne można zamknąć się na swojej działce i pracować nad sobą i swoim warsztatem … ale czy robiąc coraz lepsze rzeczy wyrwiemy się z własnych stereotypów, czy np oglądając obrazy, animacje, filmy nie wpadniemy na inny pomysł który zrewolucjonizuje nasz światopogląd i przestawi na inny tor trendów? A może sami staniemy się lokomotywą pewnych zmian?

O mamuśku jak ja się potrafię rozpisać … muszę się poprawić i skracać teksty do 1/3, jak ktoś dotrwał to chwała mu za to a ja idę się zająć kręceniem filmu, składaniem książki i oglądaniem zdjęć :)

A czemu warto robić inne rzeczy poza swoją działką? is a post from: Shallow Thought Graphics

Krzysiek napisał komentarz który natychmiast spowodował u mnie dość skomplikowany proces myślowy (pot spływa po mych skroniach) a w drugiej kolejności słowotok. A mianowicie problem „dla kogo klient robi projekt strony/ulotki/katalogu”. Tu mamy wg mnie dwa typy, będzie prosto – tych co robią dla siebie i tych co robią dla swoich klientów.

Można dalej generalizować i stwierdzić że duże biznesy starają się wykonywać własne strony dla swoich klientów a małe dla siebie (najczęściej dla prezesa/właściciela). I tu znów parę osób zaskoczy może fakt banalny, tak banalny że nikt tego głośno nie mówi. W dużych firmach „władza” nie ma czasu na pieprzenie się z graficzynami czy agencyjkami a w małych liczy się kasę i decyzje nawet te błahe podejmuje „góra”. A co by nie mówić promocja firmy nie jest decyzją błahą. I tak się dzieje że prezesina jedna z drugą muszą stać się specami od marketingu, reklamy, kreacji i **** wie od czego jeszcze (ja znam takich co byli też specami od pozycjonowania, kodu i programowania). I co w tym dziwnego?

Ja też nie mam kasy na speców z każdej dziedziny którą potrzebuje ogarnąć! I co – nic podejmuje decyzje sam i sam płacę za swoje błędy. No może różnica jest taka że jak jakiś spec mi radzi z dziedziny którą nie ogarniam w małym paluszku to się słucham i choćby dusza mi się rozdzierała że chce inaczej czynie jak mi radzono (z naiwną wiarą że słusznie i w dobrych intencjach).

No więc kiedy mi klient zaczyna odgrywać rolę speca, z jednej strony serce się kroi a z drugiej twardy tyłek się spina i powiedzmy że zapał w „pomaganiu” nieco stygnie. Tracą na tym wszyscy, włącznie z produkującymi – takie życie.

Czy jest sposób na walkę z specami? I tak i nie – jak twardą ma głowę to zaprzyj się a nie zrealizujesz projektu, jak bardziej otwarty to łagodną perswazją i argumentami da się przemycić więcej pozytywnych działań … tylko jest mały szkopuł – klienci Ci raczej preferują mniejsze budżety nie pozwalające na elastyczność ze strony np. grafika, taka kwadratura koła.

W świecie idealnym przy dużych projektach powinno być mało swobody i dość sztywne wytyczne a przy małych maksimum swobody aby dać specjaliście maksymalnie wycisnąć budżet i stworzyć coś maksymalnie dobrego z niczego. A jest odwrotnie (przynajmniej jeśli chodzi o małe firmy). Ja coraz częściej patrze się na finansową stronę przedsięwzięcia, i mając rodzinę i ludzi na utrzymaniu coraz rzadziej pozwalam, przy takich projektach, sobie zrobić coś dobrze i zarobić mniej niż wydałem. Niestety są projekty przy których po wykorzystaniu pełnego czasu na realizację, kiedy jeszcze nie widać końca, odpuszcza się i nie walczy z wizjonerami/właścicielami. Realizuje się dokładnie wytyczne choćby wszystko i w głowie i w sercu mówiło „NIEEEE!”.

Całe szczęście coraz częściej pojawiają się fajne i duże projekty z osobami otwartymi i chcącymi razem stworzyć coś niepowtarzalnego a zarazem maksymalnie użytecznego. I tym pozytywnym akcentem, zakończymy wypociny.

Dla kogo klient zamawia projekt? is a post from: Shallow Thought Graphics