Zajawka mi wystarczyła żeby wejść na stronę i dodać do koszyka (jak przyjdzie przesyłka to zapraszam na seans w HD). W filmie z tego co widzę wypowiada się Jonathanem Ive (odpowiedzialny za to jak wyglądają produkty Apple, który po spocie z iPadem stał się dla mnie wzorem zaangażowania w to co robi) czy też np. Dieter Ramsem który odpowiada za kształt kilku urządzeń w moim domu (Braun).

Tym którzy nie widzieli dokumentu „Helvetica” polecam gorąco zdobyć, choć przypuszczam że takowych raczej nie ma – toć to przeca obowiązkowy repertuar dla tych co projektują.

Skórka tak jak mówiłem jest jedynie zmieniona, kręgosłup został prawie nie ruszony (główna kolumna, podział kolorystyka) a zająłem się raczej szczegółami. Została kupa roboty, praktycznie wszystkie formularze, komentarze, strony błędów. Dodatkowo muszę wyszukać 160 zdjęć i wstawić do każdego postu jeśli chce poprawić archiwum i gdzieś połowę tytułów wy edytować żeby się ładnie łamały. Dziś wieczorkiem jak dam radę zrobię komentarze, ale ze podstrony nie wcześniej jak za 2 tygodnie będę miał czas się zabrać … no i na koniec walidacja i nieszczęsne IE6

Wydawało mi się że poznałem granice ludzkiej podłości ale ludzie wciąż odkrywają przede mną nowe :) Tym razem (mój osobisty, ulubiony fan) OSA zaszczycił mnie jakże ważną myślą wpisując na farmamarketing.info swoje głębokie przemyślenia – dla zabawy pewnie podszywając się pod moją skromną osobę (misz misz.net misz@wp.pl 83.5.113.200 Wysłany 13.07.2009 o 14:38) i wkładając mi słowa w usta:

O.S.A masz rację jestem szują i skurwysynem, Pan Bóg przez to pokarał mnie chorobą, nie mam przyjaciół, jestem kretynem. Chciałem wszystkich publicznie przeprosić za przykrości z mojej strony…

Najbardziej przypasowało mi słowo „skurwysyn” po przeczytaniu drugiego zdania gdzie „uroczo” odnosi się do przebytego raka. Ja nie potrafiłbym życzyć komuś takiej choroby i takiego cierpienia (nawet OSA), nawet największa głupota nie usprawiedliwia pisania pod adresem chorego że „dobrze ci tak” czy „szkoda że nie zdechłeś” … kto to napisał dla mnie nie jest już człowiekiem.

Jak widzę wpis do moderacji z moim nickiem i mailem to zastygam w konsternacji i ciężko mi załapać sens wypowiedzi. Szczęściem chwilę wcześniej z tego samego IP O.S.A osa@wp.pl 83.5.113.200 Wysłany 13.07.2009 o 14:34 wysłał inny post (na mojej reakcji jego samonakręcanie się jest godne podziwu) więc moje obawy o własne problemy z pamięcią prysły bardzo szybko:

Ale z ciebie jest szuja misz -ciulu:) Gorszej nieznam…

Wpadek z IP zresztą biedactwo ma więcej – wychaczyłem już, na pewno, sześć fikcyjnych tożsamości … nie jest to niestety zbyt rozgarnięty pajac. Tu na misz.net zaszczyca mnie debil słówkami na temat rzekomych plagiatów wraz z propozycja kupna kredek (ja się piszę na te kredki!) czy w osobliwie kretyński sposób pieje na mój temat: „ave Misz! Wierni fani najlepszego grafika świata – misza.” czy „Jesteś wielki, inspiracją i takim pozostań!” …

Przyznam się że zaciekawiła mnie ta osoba – strasznie jest wytrwała … tak aż do znudzenia … chyba najlepiej scharakteryzuje to słowo „upierdliwa”. Szczęście w nieszczęściu (tego biedaka) że adresat tych plwocin wraz z ludźmi z zespołu ma prawie codziennie polewkę. Przekażcie mu wraz z szczerymi kondolencjami że gówno nie dolatuje ale z dala widać że sam się upaprał aż do otworu gębowego własnym szambem. Mój wyczulony nos zauważył jeszcze jedną małą sprawę w wpisie z 03-07-2009, 11:03:07:

ciekawych rzeczy można się dowiedzieć na tym blogu – np, że AP ma siedzibę na… śląsku :)

W tym jednym komentarzu pojawia się tekst o tym ze Active Pfarma nie ma siedziby na śląsku (idiota siedzi koło Bielska), ale kogo by to zainteresowało poza pracownikami/współpracownikami i kto wie że na tą firemkę wśród firm obracających się w farmacji mówi (bardziej pisze) się właśnie „AP”. To już nie pierwszy raz kiedy AP podstawia osoby trzecie pozornie nie związane żeby wykonać jakieś nielegalne/niemoralne operacje a w tym wypadku moje przeczucia wydaja się potwierdzać.

Na koniec oświadczę że nie mam zamiaru nikogo przepraszać, a produkcje które opisuje na farmamarketing.info uważam (zresztą nie jestem odosobniony) naprawdę za śmiechu warte, uważam też że trzeba edukować klientów aby takie potworki nie powstawały i nie mam zamiaru przy okazji owijać w bawełnę. Komuś jest przykro? Mam to w dupie, jeśli sprzedaje się naiwnym klientom takie badziewie jako innowacyjne i najlepsze produkty.

Następny wpis na farmamarketing.info będzie dotyczył ć.to … znaczy się rzuć.to (pisownia oryginalna) i będę sobie jeździł (jak po łysej kobyle) na marketingowcach – autorów tego czegoś co dumnie w oczach twórców urosło do miana portalu społecznościowego. Im metody i sposoby dyskredytacji będą obrzydliwsze tym ja szczerzej będę się wypowiadał i szerzej propagował informacje. Tytuł jest dość obiecujący: „Cito” czyli rzuć to i uciekaj jak najdalej :)

PS. Przypomniała mi się historyjka z podkupieniem domeny. Na stronie po wpisaniu nazwy produktu Activeweb z inną końcówką pojawiały się reklamy AP … a właścicielem domeny była firma z Bochni zdaje się. Niech mi ktoś powie że nie można podstawić podmiotów trzecich aby wykonały za was brudną robotę.

Synek rośnie i zmienia się na oczach, ledwo to było maleństwo do noszenia na rękach a już trzeba się ganiać i wygłupiać razem. Jutro trzeba będzie grać w nogę na podwórku a zaraz potem lecieć na zebranie w szkole.

Ktoś mądry kiedyś powiedział że dzieci są po to żebyśmy widzieli jak szybko się starzejemy.

Trzeba chwytać chwilę, szkoda każdego dnia … mimo że przez całe życie ta dewiza w pewnym sensie mi przyświecała to teraz po mojej chorobie zdecydowanie dobitniej to dociera do mnie. Co z tego że jesteśmy śmieszni, postrzegani jako inni – ważne żebyśmy sami z sobą czuli sie dobrze. Ja nie czuję się teraz komfortowo więc lecę po pomoc, co by dnie znów były weselsze i żeby najdrobniejsze sprawy dawały przyjemność.

W pracy … z jednej strony fajnie, a z drugiej nie. Przez ostatnie dni miałem tyle kreacyjnej pracy że wydawało mi się, że czacha mi nie wytrzyma od ciśnienia. Parę fajnych projektów popełniłem, parę na poziomie a jeden musiałem już spaprać na życzenie klienta. Konkurencja pluje, ale jakoś nie mam ciśnienia (po za tym w pęcherzu, podczas wybuchów śmiechu) aby się odnosić, może w przyszłym tygodniu pośmieje się publicznie?

Na razie mam urlop i spokojniejszy jadę do dziecka. W wolnych chwilach podziele się informacjami o moich nowych nabytkach, projektach i potyczkach z klientami.

Będąc w szpitalu, brałem popularny i nieskuteczny lek przeciw nudnościom, a jako że pracowałem dla MSD poznałem inny innowacyjny lek na to samo. Przekazałem lekarzowi informacje o nim, dostałem receptę, kupiłem i ostatni kurs chemii przeszedłem dużo „spokojniej”, firma nie zdążyła jeszcze go przedstawić. A teraz jak to będzie z tą informacją?

Temat raka krąży cały czas naokoło i wraca jak bumerang, a to znajomy, a to żona kumpla … jak już mam sie zdołować do końca to zaczynam myśleć o dzieciach chorujących …

Czeka mnie teraz seria badań które przypomną jak to było – chciałbym zapomnieć i mieć ta naiwną pewność z przed 2 lat że to mnie nie dotyczy.

Hypercube i Michał Galubiński doszli do porozumienia w sprawie projektu strony saint-row.pl, podpisana została umowa o przekazaniu pełni praw majątkowych do tego serwisu. Umowa ta, wraz z spełnieniem wszystkich jej warunków, kończy jakiekolwiek spory. Częścią jej są odpowiednie sprostowania umieszczone na stronie http://misz.net oraz na wszystkich stronach trzecich gdzie Michał Galubiński wypowiadał się na temat konfliktu z Hypercube.

I chyba to wszystko na ten temat.

Jaskiniowcy zostawili ślad który zachwyca ludzi od tysięcy lat, wielcy malarze zostawili obrazy które trwają setki, kowal czy stolarz stworzyli przedmioty które cieszą oko pokolenia a graficy tworzą wirtualne dzieła które tyle trwają ile dostarcza się prąd do obracających namagnesowanych talerzy z zerami i jedynkami. Zastanawiam się że moja praca to nawet nie rzemiosło … po popijającym po kątach tanie wino drukarzu więcej zostanie niż po nas. Za 10 lat śladu po nas nie zostanie, i to jest cholera strasznie dołujące – zazdroszcze mojej żonie która w DTP siedzi. Aż sam czuje się mało ważny i taki ulotny.

Ogarniam się, mam tyle spraw zaległych że cały tydzień będę pisał maile, smsował i sprawdzał które zadania mi wiszą. Klienci mnie za jaja powieszą! Niecierpliwych uspokajam – na dniach podziele się mnej lub bardziej głębokimi myślami.